De oorzaak van de alsmaar duurder wordende zorg in Nederland is, als je de collectivistische gelijkheidsbrigade moet geloven, de vermaledijde ‘marktwerking’. Het verderfelijke kapitalisme heeft ervoor gezorgd dat verzekeraars en graaiende specialisten met louche, eigen praktijkjes hun zakken vullen over de ruggen van zielige, zieke mensen die het zich met hun modale lonen niet meer kunnen veroorloven om voor iedere dwarszittende scheet naar de huisarts te rennen, laat staan een keert echt ziek te worden. En dat is, zoals wat inmiddels de Nederlandse nationale mascotte zou moeten zijn, altijd zegt: ‘niet eerlijk’. Het Calimero-effect is zo diepgeworteld in onze samenleving dat de zeurderige ‘ik ben klein en jij bent groot’-modus operandi ondertussen is verheven tot de go-to oplossing voor alle financiële problemen in ons land. En de zorg is de grootste bodemloze put van Nederland. Hoeveel geld we er ook in gooien, hoe hard we ook werken, Vadertje Staat heeft, anders dan Vrouw Holle, slechts pek om ons mee terug te betalen en nooit goud. Want het is geenszins de markt die de zorg bestiert, maar de overheid. Er is namelijk maar weinig zo gereguleerd - en zo ziek - als de Nederlandse zorg.