Klimaatbeleid zonder rem: hoe idealen miljarden kosten en niets opleveren
Terwijl miljarden aan klimaatbeleid blijven wegstromen en nieuwe plannen elkaar in hoog tempo opvolgen, groeit ook de kritiek op de onderliggende aannames en de manier waarop besluiten tot stand komen. In deze column ontleedt Eric Ypma wat hij ziet als een opeenstapeling van mislukt klimaat- en stikstofbeleid, politieke tunnelvisie en invloed van activistische organisaties. Hij zet vraagtekens bij de effectiviteit van de energietransitie, de rol van ngo’s, de kosten voor economie en democratie en het gebrek aan nuchtere kosten-batenanalyses. Volgens Ypma is het tijd voor een fundamentele herbezinning, los van dogma’s en wensdenken.
Ondanks dat de vorige coalitie van PVV, VVD, NSC en BBB mentaal afscheid nam van de klimaatdoelen gaat de klimaatonzin en daarmee de verspilling van miljarden euro’s gewoon door. Het is tijd om pas op de plaats te maken met de klimaatdoelen en mislukte maatregelen. Doorgaan met de bedrijfsblindheid, veroorzaakt door gebrekkige kennis van klimaat en energie, is een doodlopende weg. De aanwijzingen dat de energietransitie een niet bestaande utopie is zijn overduidelijk. Wanneer de werkelijkheid niet overeenkomt met het papier, dan heeft de werkelijkheid een probleem. Wat er nodig is, is een wetenschappelijke analyse gevrijwaard van idealen, ambities, wensplaatjes en politieke correctheden.
