We zien een terugkerend probleem dat een bedreiging is voor de betrouwbaarheid van de wetenschap. Het gaat hier over de reproduceerbaarheid van onderzoeken. Deze wetenschapspraktijk houdt in dat een onderzoek kan worden herhaald en bij de herhaling met de bestaande data een vergelijkbaar resultaat wordt behaald, wat vervolgens de wetenschappelijke waarheid kan bevestigen. Weliswaar is dit zeer discutabel aangezien het tegenovergestelde steeds vaker gebeurd en het al tientallen jaren bijna onopgemerkt blijft. Doordat de reproduceerbaarheid uitblijft, is repliceerbaarheid automatisch onmogelijk. Daar doe je namelijk bijna hetzelfde, alleen gebruik je dan nieuwe data om met dezelfde methodiek het onderzoek te vernieuwen. De kwaliteit van wetenschap lijkt toch niet zo tijdloos als Brits etholoog Richard Dawkins in 2013 beweerde.