Eindelijk van de nul af
Er lijkt eindelijk schot te zitten in de terugkeer van uitgeprocedeerde Marokkanen. Nederland kampt al decennia met problemen als het gaat om de terugkeer van afgewezen asielzoekers. Zo hield Marokko jarenlang de deur dicht, waardoor de terugkeermigratie strandde. Nu Nederland zich niet meer bemoeit met binnenlandse aangelegenheden van Marokko, is de bilaterale relatie tussen de landen verbeterd. Vorig jaar zette Marokko de deur op een kier en de terugkeercijfers hinten op een doorbraak. Nederland heeft in de eerste elf maanden van vorig jaar 250 Marokkanen uitgezet. Dit is het hoogste aantal in tien jaar, volgens de Dienst Terugkeer en Vertrek. Komend half jaar zouden er 700 moeten volgen.

Ideaal terugkeerbeleid?
Terwijl de staatssecretaris de ontwikkelingen bestempeld als "nagenoeg ideaal", kunnen hierbij vraagtekens worden geplaatst. Hierbij de cijfers. Dusver zijn er 250 Marokkanen teruggekeerd. Ter context, in 2023 klopten er 1000 aan bij het aanmeldcentrum in Ter Apel. Voorgaande jaren liepen deze aantallen ook op tot de duizend. Nu het aantal Marokkaanse terugkeerders eindelijk van de nul af is, is het wel nog de vraag of de terugkeercijfers daadwerkelijk gaan toenemen. Het kabinet beloofde immers ook dat de instroom zou afnemen na de Marokkodeal van 2021.

Echter reizen juist steeds meer Marokkanen naar ons land. Omdat zij weten dat ze weinig kans hebben op verblijfsvergunning, belanden steeds meer Marokkanen in de illegaliteit. Een groot deel van de veiligelanders vertrekt uit de opvang naar een onbekende bestemming, aldus het ministerie van Justitie en Veiligheid. En juist die illegaliteit wordt een steeds groter probleem, met onveiligheid, criminaliteit en weinig uitzettingen als gevolg. Zo blijven Marokkaanse en andere veiligelanders binnen en buiten de azc's de boel op stelten zetten. Nederlanders maken zich grote zorgen om de alsmaar toenemende overlast door deze groep asielzoekers. 

Partijen zoals de PVV, JA21 en BVNL vragen tevergeefs al jaar en dag om maatregelen zoals veiligelanders direct vastzetten, het afschaffen van eindeloze beroepsprocedures, illegaliteit strafbaar stellen en gedwongen terugkeer. Desondanks de kleine stijging in uitgeprocedeerden die op het vliegtuig naar huis worden gezet, blijft het terugkeerbeleid voor nu in ieder geval kwakkelen.