De database is opgezet om de politie te helpen bij strafrechtelijke onderzoeken. Als er bijvoorbeeld een inbraak plaatsvindt, kan de politie via de database snel zien waar er camera’s hangen die mogelijk relevante beelden hebben vastgelegd. De politie neemt vervolgens contact op met de eigenaren van deze camera’s om de beelden op te vragen. De politie kijkt niet live mee met deze beelden, maar vordert ze indien nodig later op, zoals eerder dit jaar gemeld door BNR.

De 338.000 geregistreerde camera’s in Camera in Beeld vertegenwoordigen echter niet het totale aantal beveiligingscamera’s in Nederland. Alleen de camera’s die vrijwillig zijn aangemeld, zijn opgenomen in de database. Het werkelijke aantal camera’s in het land ligt dan ook aanzienlijk hoger.

Beelden van camera’s in de openbare ruimte worden doorgaans 28 dagen bewaard en daarna automatisch verwijderd, tenzij ze relevant zijn voor een strafrechtelijk onderzoek. In dat geval kunnen de beelden voor langere tijd worden bewaard, maar alleen als daar een gegronde reden voor is, zo legt Gerard Ritsema van Eck, universitair docent IT-recht en privacy aan de Rijksuniversiteit Groningen, uit aan EenVandaag.