Krokodillentranen bij WNL: alleen de Nederlandse cultuur mag niet beschermd worden

De afgelopen weken is door de aanhoudende asieldemonstraties en knetterende Tweede Kamertheatervoorstellingen één vraag naar de voorgrond gekomen: wat betekent het om Nederlander te zijn? Daar deed Fidan Ekiz bij WNL nog eens een schep bovenop met haar krokodillentranen. Ekiz stelt dat door de opkomst van ‘extreemrechts’ goed geïntegreerde en succesvolle mensen met een migratieachtergrond, zoals zijzelf, zouden worden buitengesloten. Sterker nog: het feit dat wordt gewezen op het bestaan van een 'inheemse' Nederlandse bevolking en cultuur die hier al eeuwen is gevormd en het verdient om behouden te blijven, wordt meteen verdacht gemaakt. Dat zou racistisch zijn. Maar als links dit voor letterlijk de rest van de wereld doet, dan mag het wel. Dan heet het ineens bescherming van diversiteit. Oftewel: dit is niks anders dan een ‘weg met ons’-mentaliteit pur sang.
Voordat we de diepte ingaan, moeten we even stilstaan bij de woorden van Ekiz. Zij gaf aan dat ze het gevoel heeft dat ze ‘er niet bij hoort’ als Nederlander, omdat rechtse partijen zoals JA21, FVD en de PVV spreken over remigratie. ‘Er groeien generaties op met de gedachte: horen wij hier nou wel of horen wij hier nou niet', aldus Ekiz.
Wat betekent remigratie echt?
Wat bedoelen de meeste rechtse Nederlanders met remigratie? Migranten die hier komen en zich misdragen, en daarmee onze gastvrijheid beschamen, of die niet goed integreren door zich de taal en mores niet eigen te maken, kunnen in juridische zin Nederlander zijn als zij een paspoort hebben. Maar in culturele zin zijn zij dat niet automatisch. Dat is ook vrij logisch natuurlijk. Als ik morgen naar China vertrek en magischerwijs een paspoort zou krijgen, zou dat mij niet opeens Chinees maken in enige reële betekenis. Niemand zou me opeens 'herkennen' als Chinees.
Ook in Nederland geldt dit uiteraard. Er wordt vaak gedaan of Nederland (en de rest van Europa) geen 'inheemse' cultuur zou hebben in tegenstelling tot de rest van de wereld. Dat is uiteraard niet het geval. Ook in Nederland hebben we een complexe geschiedenis van mensen die door de eeuwen dit land hebben vormgegeven. Daarom kunnen we spreken over een 'inheemse Nederlandse cultuur', net zoals we over een 'inheemse Chinese cultuur' kunnen spreken.
De verdachtmaking van de Nederlandse cultuur
Dat laatste wordt door Ekiz en vele anderen op een vrij geniepige manier meteen in een verdachte hoek geplaatst, alsof het racistisch zou zijn. ‘En moet ik hier nu gaan uitleggen of ik er wel bij hoor of niet? Of dat mijn kind er wel bij hoort of niet? Moet hij opgroeien met de gedachte: ‘In welke categorie hoor ik eigenlijk? Ben ik een inheemse, oorspronkelijke Nederlander of niet? Ik ben hier toch geboren?’ Geloof mij: heel veel kinderen groeien nu op in een land waarin ze denken dat ze er niet bij horen. Wat doet dat met een land? Moeten we dit samen doen of niet? Ik zeg niet eens: politiek. Ik zeg: burgerschap. Laat je alsjeblieft niet gek maken door mensen die Sodom en Gomorra prediken en angst zaaien in Nederland.’
Wat Ekiz hier doet, is het frame neerzetten alsof rechts Nederland goed geïntegreerde mensen massaal zou willen uitzetten omdat ze een andere huidskleur of etniciteit zouden hebben. Dat is niet alleen hypocriet, gezien het feit dat Ekiz zelf het bewijs is dat je in Nederland, ongeacht je afkomst, succesvol kunt zijn als je hard werkt.
Het is ook gewoon niet waar. Het is slechts een middel om het echte gesprek over Nederlanderschap niet te hoeven voeren. Voor links is dat namelijk een bedreiging. Het feit dat er iets is, in tegenstelling de beruchte uitspraak van koningin Maxima dat er niet iets zou zijn zoals de Nederlander, als een Nederlandse cultuur, betekent ook dat het migratiedebat anders gevoerd dient te worden. Niet alleen de asielzoeker heeft rechten, maar ook de Nederlander die graag zijn eigen mores, cultuur en beschaving wil doorgeven aan zijn kinderen heeft rechten.
De hypocrisie van links
Laat ik verdergaan met de olifant in de kamer. Voor de linkse kerk in Nederland zijn niet-westerse inheemse culturen in de rest van de wereld prachtig, exotisch, cultureel verrijkend, divers en zeker niet extreemrechts.
Sterker nog, het anti-westerse en anti-Nederlandse eenzijdige sentiment waarin Europa op links als permanente koloniale onderdrukkende macht wordt neergezet, is hier het perfecte voorbeeld van. Als er niet zoiets zou bestaan als een inheemse cultuur, dan zou het ook geen probleem zijn geweest als Europeanen naar Afrika of Azië gingen om deze gebieden ‘te beschaven’, zoals dat destijds vaak werd genoemd. Mijn punt is hier niet om de misstanden uit de geschiedenis te verdoezelen, maar om duidelijk te maken hoe groot gelul dit frame is. Het kan niet allebei waar zijn: of er zijn inheemse culturen, waaronder de Nederlandse, of die zijn er niet.
Nederland is namelijk eeuwenlang opgebouwd door Europese mensen die hier hebben gewoond. Was dat volledig homogeen, zonder veranderingen? Natuurlijk niet. De Hugenoten uit Frankrijk zijn daar een goed voorbeeld van. Maar dat doet niets af aan het feit dat er een duidelijke cultuur bestaat die zich hier gevormd heeft en die van generatie op generatie wordt overgedragen.
Het culturele verbond
Dat betekent niet dat anderen zich daar niet bij kunnen aansluiten, als in een soort ‘verbond’ met het Nederlandse volk. Die gedachte leeft namelijk al veel langer in Europa. Dat zien we bijvoorbeeld in de Bijbelse traditie al bij het Joodse volk en ook bij het christelijke verbond, om maar twee belangrijke voorbeelden uit de westerse traditie te noemen.
Mensen kunnen zich dus bij een volk en cultuur voegen. Nederland kent bovendien een mooie traditie van tolerantie. Een deel van mijn eigen familie kon daarvan gebruikmaken door als Sefardische Joden naar Nederland te komen toen er in Zuid-Europa geen tolerantie meer was.
Met de maatstaven van nu werd integratie destijds wel heel hardhandig afgedwongen. Maar uiteindelijk leidde dat wel tot succesvolle integratie. Daarin is zeker ook ruimte voor onironische culturele verscheidenheid, zolang die maar ondergeschikt blijft aan de leidende Nederlandse cultuur.
Een mooi voorbeeld daarvan uit mijn eigen familie was mijn overgrootopa Wolf de Liever. Hij had in Amsterdam een banketbakkerij en maakte rond Sinterklaas chocoladeletters in het Hebreeuws. Oftewel: een Nederlandse traditie met een Joodse twist. Voor zulke dingen zijn de meeste rechtse Nederlanders prima te porren.
De verdachtmaking door Ekiz en de linkse kerk moet daarom een keer stoppen. Er bestaat zoiets als een inheems Nederlands volk en een Nederlandse traditie. Die zien zichzelf steeds verder vervreemden in hun eigen land.
Zeker in de grote steden worden de cultuurdragers van Nederlandse tradities steeds meer geconfronteerd met niet-Nederlandse talen, gebruiken, religies, normen en waarden. Gelukkig zijn er ook mensen met een migratieachtergrond die bijdragen aan Nederland en aan onze cultuur. Die mensen hebben we hard nodig.
Maar die succesvolle integratie is juist een bewijs van het bestaan van een inheemse Nederlandse cultuur en bevolking. Die cultuur verdient het om bewaard te worden. Daarom moeten we onszelf niet in de verdomhoek laten drukken.
Pim Fortuyn: "Ik zeg dus dat de mensen die hier eeuwen wonen, met hun cultuur (...) Cultureel hebben zij het recht om het land te houden wat zij hebben. C'est ca. En wat is daar mis aan? Dat is in alle landen in de wereld zo, behalve hier zou dat dan niet mogen." pic.twitter.com/Xo9uvoRJuX
— Mattijs Glas (@MattijsGlas) May 31, 2026
Pim Fortuyn vatte dat ooit treffend samen: ‘Ik zeg dus dat de mensen die hier eeuwen wonen, met hun cultuur (...) Cultureel hebben zij het recht om het land te houden wat zij hebben. C'est ca. En wat is daar mis aan? Dat is in alle landen in de wereld zo, behalve hier zou dat dan niet mogen.’

















































