De stille crisis: Voedselbank ziet recorddrukte door stijgende lasten

De voedselbank op Walcheren ziet een recordaantal mensen aankloppen voor hulp. Volgens voorzitter Emmy de Kraker, die al bijna twintig jaar betrokken is, is de situatie ernstiger dan zij eerder heeft meegemaakt, zo vertelt ze aan Omroep Zeeland. Steeds meer gezinnen hebben moeite om hun vaste lasten te betalen en houden daardoor te weinig geld over voor boodschappen.
Waar een jaar geleden nog 250 zakjes nodig waren, zijn dat er nu 380 in het filiaal van de Voedselbank op Walcheren. De hoeveelheid uien blijft ongeveer gelijk. Daardoor worden de zakjes kleiner en de boodschappentassen lichter. ‘Dit heb ik nog nooit meegemaakt’, zegt De Kraker. Volgens haar stijgt de nood snel. In korte tijd zijn tientallen gezinnen extra afhankelijk geworden van voedselhulp. ‘We horen dat de nood steeds hoger wordt.’
De stijgende prijzen spelen een grote rol. Het Rode Kruis waarschuwde eerder al dat meer mensen in voedselnood kunnen komen door prijsstijgingen als gevolg van de oorlog rond Iran. Vooral het zogenoemde stapeleffect raakt huishoudens hard. Wie meer kwijt is aan huur, energie en andere vaste lasten, houdt minder over voor eten.
‘En die mensen komen naar ons’, zegt De Kraker. ‘Je krijgt nu het groepje mensen die het altijd gered hebben, maar het nu niet meer redden.’
De voedselbank in Middelburg helpt inmiddels 380 gezinnen. Dat vraagt steeds meer van vrijwilligers en voorraad. Op het eerste gezicht lijkt er veel eten aanwezig, maar dat beeld klopt volgens de voedselbank niet. Zo stonden er twaalf kratten chocolademelk klaar, samen goed voor 135 pakken.
Voedselbank koopt zelf bij
Alting werkt al ruim vijftien jaar als vrijwilliger. Ook zij ziet dat de druk fors is toegenomen. ‘Dit is echt extreem. Ik vind het gewoon triest. Goed dat dit er is, maar eigenlijk zou het niet moeten.’
Omdat de voorraad beperkt is, koopt de voedselbank zelf producten bij. Dat gaat vooral om groenten, fruit en producten die weinig worden gedoneerd. Daarmee probeert de organisatie te voorkomen dat gezinnen met een te lege tas naar huis gaan. De Kraker ziet voorlopig geen snelle verbetering. De vaste lasten blijven hoog en de prijzen in de supermarkt drukken steeds zwaarder op huishoudens. Daardoor wordt de voedselbank voor een groeiende groep geen noodoplossing meer, maar een laatste vangnet.






















































