Volgens De Telegraaf kon de deurwaarder Dibi niet bereiken en staat in een openbaar exploot dat hij geen bekende woon- of verblijfplaats heeft. Dibi zegt dat privégegevens op straat zijn beland. ‘Ik ga iets persoonlijks met jullie delen. Dat is niet vrijwillig. Er is privé-informatie op straat beland.’

Ervaringen met deurwaarders
Dibi schrijft dat hij al jong met deurwaarders te maken kreeg. ‘Deurwaarders ken ik al sinds mijn elfde toen ik een brief moest vertalen en een betalingsregeling moest treffen.’ Volgens hem zijn de hoge kosten en de intimiderende communicatie sindsdien alleen maar toegenomen.

De BIJ1-politicus spreekt over een harde schuldenindustrie. ‘Meer dan anderhalf miljoen Nederlanders zitten gevangen in chronische financiële stress door een wildgroei aan commerciële spelers die dik op ons cashen.’ Dibi zegt dat betalingsachterstanden ook kunnen worden geïnd zonder mensen dieper in de schulden te duwen.

Aanval op krant en CIDI
Een groot deel van zijn reactie gaat over De Telegraaf. ‘De Telegraaf jaagt al op me sinds ik in 2006 Tweede Kamerlid werd.’ Dibi stelt dat een journalist hem destijds met een draaiende camera achtervolgde en hem wilde outen.

Ook na zijn vertrek uit de Tweede Kamer zou de krant volgens hem zijn doorgegaan. Dibi schrijft dat er samen met het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI) verhalen over hem werden verspreid omdat hij zich uitsprak over Gaza. ‘De ene na de andere hoax verspreidden ze in samenwerking met CIDI over me omdat ik me uitsprak over Gaza.’

‘Bijna gebroken’
Dibi zegt dat deurwaarders en De Telegraaf hem zwaar hebben geraakt. ‘Zowel deurwaarders als de Telegraaf hebben me getraumatiseerd maar ze hebben me ook vechtlust gegeven.’ Hij noemt schulden, dakloosheid, werkloosheid, huiselijk geweld, discriminatie en ‘een meedogenloze pro-Israël lobby’.

Volgens Dibi heeft deze periode hem bijna gebroken, maar vond hij steun bij anderen. Hij zegt zijn politieke werk daardoor met meer overtuiging te doen. ‘De liefde die ik heb ervaren wil ik teruggeven.’