De districtsrechtbank oordeelde dat de feiten voor een volwassene ongeveer zeven jaar gevangenisstraf zouden betekenen. Door de leeftijd van de dader bleef de straf beperkt tot toezicht. Het openbaar ministerie ging in beroep. Het hof van beroep verving de niet-vrijheidsbenemende straf door tien maanden gesloten jeugdzorg.

Controle en vernedering in de relatie
De jongen zag geweld en vernedering als straf wanneer hij ontevreden was over de relatie. Hij stuurde berichten waarin hij het meisje beledigde en afspraken regelde. In een bericht stuurde hij haar naar een oud openbaar toilet en zei dat ze daarheen moest lopen. Hij dwong haar tot seksuele handelingen op openbare plekken, zoals een bibliotheek en vervoersknooppunten. Tijdens een incident moest ze op handen en knieën gaan en zichzelf beschrijven als zijn 'hoer' of zijn 'hond'.

Hij dreigde intieme opnames te verspreiden om haar te dwingen orale seks te plegen. Enkele dagen later dwong hij haar een deel van haar haar af te knippen. Daarna viel hij haar opnieuw aan bij een openbaar vervoersstation. Tijdens die aanval wurgde hij haar tot ze het bewustzijn verloor, spuugde hij op haar en filmde hij wat er gebeurde.

Getuigenissen over dwang en kledingvoorschriften
Het meisje vertelde onderzoekers dat de relatie eerst normaal leek. Geleidelijk werd die sterk controlerend. De jongen bepaalde welke kleren zij mocht dragen. Hij eiste dat zij haar jas dicht hield. Hij werd boos als zij met anderen praatte, lachte of hem niet gehoorzaamde. Zij beschreef dat zij 'diverse straffen' onderging. Hij beledigde haar of blokkeerde haar op sociale media wanneer zij hem boos maakte. Daarna keerde hij terug met eisen.

Tijdens verhoor gaf de jongen toe dat hij haar voorschreef wat zij wel en niet mocht doen. Hij zei dat hij commentaar gaf op haar 'kledingstijl en met wie je uitgaat en hoe laat'. Hij voegde toe: 'Ze moet bedekkende kleren dragen. Ik wil niet dat ze naar buiten gaat en haar lichaam laat zien.' Op de vraag of hij haar had gedwongen haar jas dicht te houden op school, antwoordde hij: 'Ik zei tegen haar dat ze haar jas dicht moest houden. Niet gedwongen. Ik zei ook dat ik haar zou vermoorden, wat ik niet deed, wat laat zien dat niets serieus was.'

De aanklacht omvatte onder meer zware verkrachting van een kind, wederrechtelijke dwang, mishandeling, kinderpornografiefeiten, uitbuiting van een kind en schending van een contactverbod. De districtsrechtbank beval hem 520.000 Zweedse kronen schadevergoeding te betalen. Op beroep eisten aanklagers een zwaardere kwalificatie en straf. Het meisje vroeg om verhoging van de schadevergoeding tot 780.000 kronen, ruim 70.000 euro. De jongen ontkende de feiten. Het hof van beroep wees zijn verhaal af en stelde de straf vast op tien maanden gesloten jeugdzorg.