Zij is dan met name verbijsterd door de argumentatie van een van de tegenstemmers. Zij formuleert het als volgt:

"Ahidar Fouad, van de partij One.brussels (Vooruit), legt uit waarom hij tegen stemt: ‘Mijn persoonlijke mening, als gelovige, is dat ik niet kan geloven dat God dieren laat lijden. Ik zeg het duidelijk: 'het is niet mogelijk’."

Natuurlijk begrijp ik dat Safai dit “ongelooflijk” vindt. Ik ook. Maar eigenlijk is het ook weer heel logisch. Want dit krijg je wanneer mensen in de politiek gaan implementeren wat zij denken dat God hen voorschrijft. De boodschap die Ahidar Fouad hier laat doorklinken, is dat hij vertrouwt op God. Niet op zijn zintuigen. Niet op zijn verstand. Maar op God. Daar had Galileo (1564-1642) ook mee te maken.

Zijn tegenstanders vertelden hem dat God de wereld anders had geschapen dan zijn telescopen lieten zien. Hij zei:  “Kijk, kijk door mijn telescoop”. Maar daar hadden zijn tegenstanders helemaal geen zin in. Logisch, want als je moet kiezen tussen God en een telescoop, waarvoor kies je dan? Juist! Voor God.

Het duurt nog even en dan zal deze gang van zaken zich herhalen rond allerlei andere onderwerpen dan de rituele slacht. Dan krijgen we bijvoorbeeld een afschaffing  van de wet die het huwelijk voor gelijkgeslachtelijke partners mogelijk heeft gemaakt. Dan is Rob Jetten een klein beetje ouder, maar read my lips, hij gaat dat nog meemaken. Dan hoort hij in het Nederlandse Parlement:

"Mijn persoonlijke mening, als gelovige, is dat ik niet kan geloven dat God mannen met mannen laat vrijen, laat staan trouwen. Ik zeg het duidelijk: het is niet mogelijk."

Dan is Rob helemaal verbijsterd. Hoe kan dat? Safai geeft het antwoord op deze vraag voor Rob: "De sharia zegeviert in het parlement van een democratisch land. Theocratie vervangt de wil van de mensen."

Paul Cliteur is de schrijver van De filosofie van mensenrechten (1997).