Volgens Hoddenbagh had de groep, bestaande uit Clarinda en enkele studenten, eerder op de dag op straat gezongen in het centrum van Maastricht. Daarna besloten ze hun muzikale bijeenkomst af te sluiten met een paar liederen bij de piano in het station. “Een traditie voor ons, om het evangelie op straat uit te dragen,” legt Hoddenbagh uit. Toen de groep klaar was, werd een klacht gemeld bij de beveiliging van het station. Kort daarna verschenen drie politieauto’s en zes agenten op het toneel, vergezeld door een beveiliger met een hond. Clarinda werd van de groep gescheiden, tegen een muur gezet en gefouilleerd.

Na de fouillering werd er volgens Hoddenbagh geen reden gevonden om Clarinda aan te houden. Echter, de beveiliger vroeg hem om zich te identificeren. Toen bleek dat Clarinda geen identiteitsbewijs bij zich had, werd hij beboet. Hoddenbagh spreekt van een “intimiderende sfeer” tijdens het incident. “Formeel mag de politie een boete uitschrijven voor het niet kunnen tonen van een identiteitsbewijs, maar in mijn ervaring wordt in veel gevallen volstaan met een waarschuwing.”

Voor Hoddenbagh en Stichting Presence is de gebeurtenis een voorbeeld van de obstakels die religieuze organisaties ervaren bij het uitdragen van hun geloof in openbare ruimtes. “Mensen denken vaak dat het makkelijk is om God te aanbidden in het openbaar. Nee, dat is het niet,” zegt Hoddenbagh. “Elke keer dat we de straat opgaan, weten we dat er tegenstand kan zijn.” De evangelisatiebijeenkomsten van Stichting Presence worden regelmatig in verschillende Nederlandse steden georganiseerd, maar stuiten vaak op wisselende reacties van het publiek en omstanders.