Het wetsvoorstel, ingediend door D66, VVD, GroenLinks-PvdA, SP en Partij voor de Dieren, kan op 68 zetels rekenen. Initiatiefnemers hoopten op extra steun van de PVV, NSC en CDA. De PVV heeft haar standpunt nog niet ingenomen, maar NSC en CDA lieten weten het voorstel niet te steunen. Zij veroordelen conversietherapie wel, maar vinden de wet juridisch zwak en lastig te handhaven.

Tegenstanders van het verbod, zoals NSC, vrezen dat de wet onbedoeld psychiatrische hulpverlening beperkt. Het voorstel richt zich op alle handelingen die genderidentiteit onderdrukken of veranderen. Dit kan ook professionele begeleiding van jongeren met genderdysforie raken. Psychologen en psychiaters maken zich zorgen dat hun werk verkeerd wordt geïnterpreteerd en mogelijk strafbaar wordt gesteld.

De Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie ontkent die vrees. Zij benadrukken dat het verbod gericht is op dwang en dat hulpverlening juist mensen ondersteunt in hun eigen keuzes.

Opluchting bij De Roze Leeuw
Voor stichting De Roze Leeuw, een rechtse homobeweging, is het nieuws een opluchting. Volgens hen dreigt het verbod verder te gaan dan het bestrijden van schadelijke therapieën. Ze vrezen een samenleving waarin de staat bepaalt welke gesprekken over gender en seksualiteit nog gevoerd mogen worden.

"We mogen niet in een samenleving belanden waarin de staat bepaalt welke gesprekken nog gevoerd mogen worden," stelt de stichting. De Roze Leeuw vreest dat kritische gesprekken over genderidentiteit en transitie gecriminaliseerd kunnen worden. "Een transitie is een diepgaande en levensveranderende beslissing. Als kinderen door eenzijdige begeleiding in de richting van een transitie worden gestuurd, zonder dat ouders betrokken mogen zijn of kritische vragen mogen stellen, kan dat verregaande gevolgen hebben voor de rest van hun leven."

Petitie tegen het verbod
Om hun standpunt kracht bij te zetten, bood De Roze Leeuw vorige maand een petitie aan bij de vaste Kamercommissie voor Justitie en Veiligheid. Oprichter Lennard van Mil hield een toespraak, waarin hij waarschuwde voor staatsbemoeienis in gezinnen. "De opvoedingstaak ligt primair bij ouders, niet bij de staat," stelde hij. Volgens de stichting zou het verbod een precedent scheppen waarbij de overheid bepaalt wat in de privésfeer gezegd mag worden.

Ook wijst de stichting op tekortkomingen in het onderzoek dat het wetsvoorstel ondersteunt. Het rapport van Bureau Beke en Ateno, waarop het voorstel is gebaseerd, bevat slechts veertien interviews, waarvan de meeste uit het buitenland komen. Dit roept vragen op over de representativiteit van de bevindingen.

De Raad van State heeft zich kritisch uitgelaten over het voorstel en gewaarschuwd dat een totaalverbod mogelijk in strijd is met grondrechten, zoals vrijheid van religie en meningsuiting. Ook de Nederlandse Patiëntenvereniging deelt die zorgen en wijst op bestaande wetten tegen dwang en mishandeling, waardoor een aparte wet overbodig zou zijn.

Volgens De Roze Leeuw loopt Nederland het risico in dezelfde richting te gaan als landen waar alternatieve visies op gender en seksualiteit worden onderdrukt. In hun petitie trekken ze een opvallende vergelijking: "In Iran worden transities gesubsidieerd om homoseksualiteit verborgen te houden. In hoeverre verschillen bepaalde tendensen in het Westen nog van deze praktijk?"