Volgens AIReF zijn de kosten voor pensioenen opgelopen tot 14,6 procent van het bruto binnenlands product (bbp). Dat kan in 2050 oplopen tot 16,1 procent.

Minister Elma Saiz blijft optimistisch: ‘de houdbaarheid is gegarandeerd’. Maar AIReF-voorzitter Cristina Herrero waarschuwt dat er ‘aanvullende maatregelen nodig zijn om verslechtering van de overheidsfinanciën te voorkomen’.

Migratie als oplossing?
De gedachte is dat meer migranten zorgen voor meer premiebetalers. Een jaarlijkse groei van een miljoen migranten zou volgens AIReF kunnen leiden tot 700.000 extra werkenden per jaar. Maar de keerzijde wordt genegeerd.

In Spanje kost een migrant de eerste jaren tussen de 3.000 en 5.000 euro per persoon. Dat betekent tot wel 5 miljard euro per jaar aan directe kosten.

Daarnaast zijn er forse investeringen nodig in huisvesting, zorg en onderwijs. Die extra uitgaven worden geraamd op 10 tot 15 miljard euro per jaar.

Spanje kan instroom niet aan
Spanje heeft nu al moeite om jaarlijks 400.000 migranten op te vangen. De infrastructuur is simpelweg niet berekend op een verdrievoudiging. Een miljoen nieuwe mensen per jaar zou volgens AIReF leiden tot logistieke problemen en sociale spanningen.

‘Zelfs landen als Duitsland, met sterkere economieën en betere integratie, hebben moeite met zulke aantallen’, stellen de opstellers van het rapport.

Kosten hoger dan baten
Zelfs in het gunstigste scenario – waarbij 70 procent snel aan het werk gaat – levert migratie niet direct voldoende op om de kosten te dekken. Volgens deskundigen zullen de kosten van migratie zeker tot in de jaren 2030 hoger blijven dan de baten.

AIReF benadrukt dat migratie hooguit een tijdelijke verlichting biedt. Het echte probleem, aldus de instantie, ligt bij het ‘te royale pensioenstelsel dat op lange termijn onhoudbaar is zonder structurele hervormingen’.