The Rape Gang Scandal, de hoge prijs van het wegkijken
Zelden werd de kloof tussen bestuurlijk idealisme en maatschappelijke werkelijkheid zo pijnlijk zichtbaar als met de publicatie van The Rape Gang Inquiry Report van Rupert Lowe. Het meer dan 200 pagina’s tellende document vol gruwelijke getuigenissen van slachtoffers en overlevenden zou een golf van verontwaardiging moeten veroorzaken. In plaats daarvan heerst in Nederland, en bij publieke omroepen als de NOS, een oorverdovende stilte.
Lowe’s Rape Gang Inquiry Report schetst een beeld van decennia aan systematische groepsgewijze seksuele exploitatie van vooral kwetsbare, jonge, blanke Britse meisjes door georganiseerde islamitische bendes, overwegend migranten. Getuigenissen spreken van meisjes die door tientallen, soms honderden mannen werden verkracht, vastgehouden in kooien, mishandeld, gedrogeerd en getraumatiseerd voor het leven. Schattingen lopen op tot 250.000 slachtoffers sinds de jaren vijftig, verspreid over tientallen Britse regio’s. Dit is geen geïsoleerd fenomeen maar omvat vrijwel het gehele Verenigd Koninkrijk met schrijnende situaties in Rotherham, Rochdale, Oxford, Telford, en de patronen zijn schokkend consistent.
