Niet iedereen is overtuigd van die koers. De verandering raakt aan een fundamentele vraag in het onderwijs. Moet de school vooral een plek zijn waar kinderen zo snel mogelijk goed Nederlands leren? Of kan het gebruik van andere talen daar juist bij helpen? Volgens de Onderwijsraad hoeft het een het ander niet uit te sluiten.

Ongeveer een kwart van de Nederlanders boven de 15 jaar spreekt thuis een andere taal dan het standaard Nederlands. Dat kan een buitenlandse taal zijn, zoals Arabisch, Frans of Pools. Maar ook regionale talen en dialecten vallen daaronder. Op veel scholen is de praktijk tot nu toe duidelijk: in de klas wordt vooral Nederlands gesproken. Die lijn verandert met het nieuwe kerndoel.

Scholen moeten voortaan ruimte maken voor de thuistaal van leerlingen. Dat betekent niet dat het Nederlands verdwijnt als belangrijkste onderwijstaal. Wel moet er meer erkenning komen voor de talen die kinderen van huis uit meekrijgen.

De gedachte is dat een leerling nieuwe kennis makkelijker kan verwerken wanneer hij of zij daarbij ook kan terugvallen op een taal die al goed wordt beheerst. De Onderwijsraad ziet de thuistaal daarom niet als een hinderpaal voor het leren van Nederlands, maar juist als mogelijk hulpmiddel. Volgens de raad kan het inzetten van die taal bijdragen aan de ontwikkeling van het Nederlands.

Daarnaast zou het positief kunnen uitpakken voor het zelfvertrouwen van leerlingen. Ook de betrokkenheid bij school kan volgens de Onderwijsraad groeien wanneer kinderen merken dat hun eigen taalachtergrond niet buiten de klas hoeft te blijven.