Van de Beek merkt op dat de VVD, sinds 2010 de grootste politieke partij van Nederland, zich in meerdere verkiezingscampagnes sterk maakte voor de inperking van migratie. “Ik zie een groot contrast tussen de verkiezingsretoriek van de VVD en het daadwerkelijke handelen van deze partij. Het is een feit dat het aantal migranten in ons land alsmaar is gestegen sinds Rutte aan de macht is. Hoe dit kan? Ons asiel- en migratiebeleid is binnen veel partijen nog altijd een heilig huisje en de VVD gaat hier pragmatisch mee om.”

Afschrikkende werking
Deze week werd bekend dat het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) nieuwe locaties voor sobere opvang zoekt om asielzoekers uit veilige landen op te vangen. De sobere opvang moet personen uit veilige landen ontmoedigen om een - over het algemeen kansarme - asielaanvraag in te dienen. Dat moet de druk op asielopvang in Nederland verlichten.

“Dit gaat asielzoekers uit veilige landen niet afschrikken”, maakt Van de Beek duidelijk. “Nederland is als welvarend land aantrekkelijk voor twee type migranten. De eerste type migrant is afkomstig uit landen die vanwege handelsstromen een economische verbinding met Nederland hebben, denk bijvoorbeeld aan Duitsers en Japanners. Het tweede type migrant komt onze kant op, omdat de levensomstandigheden hier vele malen beter zijn dan in het land van herkomst; en daar valt asielmigratie onder.”

Hoge kosten
De coalitie moet eerder rekenen op een toestroom van 33.000 asielzoekers in de jaren 2022 tot en met 2026, zo concludeerde ambtenaren volgens De Telegraaf in oktober. Staatssecretaris Van der Burg liet echter weten dat de werkelijke asielstroom nog hoger komt te liggen. Dit jaar zijn er al 42.000 opvangplekken nodig.

Van de Beek: “Als dit de aantallen worden waar we als land mee moeten leren leven, wordt onze verzorgingsstaat meer en meer ondermijnd. In De Telegraaf was sprake van een bedrag tussen de 300 en 400 miljoen euro aan extra uitgaven voor asielopvang. Dit bedrag is slechts een fractie van het nettobedrag dat een asielzoeker die decennialang in Nederland verblijft kost. Een niet te ontkennen probleem is dat relatief veel nieuwkomers uit landen als Syrië, Eritrea en Somalië leven met een bijstandsuitkering of een laagbetaalde baan. De werkelijke kosten van de tienduizenden migranten die naar Nederland gaan komen ligt feitelijk dus vele malen hoger.”

Gebonden aan internationale verdragen
Volgens de wiskundige en cultureel antropoloog kunnen we van de nieuwe staatssecretaris Asielzaken geen wonderen verwachten. “Op het gebied van asiel en migratie is Nederland al langere tijd niet meer soeverein. Als het gaat om interne EU-migratie hebben we niets in de melk te brokkelen, gelet op Europese wet- en regelgeving. En asiel en migratie vanuit niet-Europese landen is in internationale verdragen beschermd. Op basis daarvan hebben nieuwkomers uit veilige landen recht op een asielprocedure, ook als min of meer vaststaat dat die persoon geen kans maakt. De asielcrisis kan pas écht worden aangepakt als het vluchtelingenverdragen worden gewijzigd. Als Nederland morgen zegt: we gaan de migratiestromen beperken, is dat voor de bühne zolang internationale verdragen niet worden aangepast.” In dit Twitterdraadje merkte Van de Beek eerder op dat het kabinet Rutte III weigerde om zich hard te maken voor aanpassing van het VN-vluchtelingenverdrag.

In hoeverre beseft de Tweede Kamer dat ons land naast een coronacrisis, klimaatcrisis en wooncrisis ook te maken heeft met een asielcrisis? “De schaduwzijden van het Nederlandse asiel- en migratiebeleid wordt mondjesmaat erkend. Dat diverse columnisten in de Volkskrant hierop wijzen, laat zien dat ook in de reguliere media naar voren komt dat we te maken hebben met een asielcrisis”, stelt Van de Beek verwijzend naar dit opinieartikel. “Het verbaast mij dat een middenpartij als de PvdA zich drukker lijkt te maken over beleid op het gebied van diversiteit en inclusiviteit dan het redden van onze verzorgingsstaat. Kortom, dit blijft een taboeonderwerp waar te veel mensen hun vingers niet aan willen branden.”

Van de Beek promoveerde op onderzoek naar de economische effecten van immigratie, ontwikkelde een demografisch model voor Nederland. Hij leidde een onderzoek naar de kosten van de massale immigratie. Klik hier om het rapport ‘Grenzeloze verzorgingsstaat’ te lezen.