Het voorstel van Von der Leyen werd gedaan in het kader van het Europese migratiebeleid, waarbij landen buiten de Europese Unie zouden helpen bij de opvang van migranten die Europa proberen binnen te komen. Naast Marokko werden ook landen als Egypte, Mauritanië en Senegal genoemd als mogelijke kandidaten om dergelijke centra te herbergen.

In Marokko stuitte dit voorstel echter op een directe afwijzing. Volgens Hamid Bin Taleb, een Marokkaanse onderzoeker op het gebied van migratie, weerspiegelt het plan vooral de wens van Europa om strikter migratiebeleid te voeren, zonder dat dit een structurele oplossing biedt voor de migratiecrisis. Bin Taleb benadrukt dat Marokko weigert mee te werken aan plannen die migrantenrechten schenden en het land in een ondergeschikte positie plaatsen.

Internationale verplichtingen
Een ander belangrijk argument tegen de opvangcentra is volgens Marokkaanse beleidsmakers de schending van internationale verdragen waaraan het land gebonden is. Marokko is ondertekenaar van verschillende internationale afspraken over de rechten van migranten en ziet de oprichting van dergelijke centra als een directe schending van deze afspraken. Abdel Fattah El-Zein, coördinator van de Afrikaanse Migratie- en Ontwikkelingsnetwerk, stelt dat deze centra niet alleen in strijd zijn met de rechten van migranten, maar ook een vals gevoel van veiligheid geven. 

Marokko heeft in de afgelopen jaren een leidende rol gespeeld in het Afrikaanse migratiebeleid en ziet zichzelf als een belangrijk knooppunt in de oplossing van het migratievraagstuk. Dit komt onder meer tot uiting in de oprichting van het Afrikaanse Migratie Observatorium in Rabat, dat zich richt op de samenwerking tussen Afrikaanse landen voor een gezamenlijke migratieaanpak. Door op continentale schaal samen te werken, wil Marokko zijn positie versterken en de dialoog met Europa niet laten overschaduwen door financiële druk of politieke compromissen.