Huff publiceerde zijn analyse in de New York Post. Daarin schrijft hij dat passagiers ervan uitgaan dat piloten hun positie “op basis van verdienste” hebben gekregen. “Dat zouden ze niet moeten aannemen,” stelt hij. Volgens Huff is veiligheid jarenlang ondergeschikt gemaakt aan diversiteitsdoelen. 

Analyse van ongevallen sinds 2000
De kern van Huffs betoog is een analyse van Amerikaanse commerciële vliegtuigongelukken sinds het jaar 2000 waarbij dodelijke slachtoffers vielen en waarbij volgens onderzoeksinstanties sprake was van pilootfouten. Hij schrijft dat vrouwen en minderheden minder dan tien procent van het totale pilotenbestand vormen, maar volgens zijn telling betrokken waren bij vier van de acht crashes die hij onderzocht.

Huff erkent dat het om een kleine dataset gaat. Tegelijk stelt hij dat juist omdat ongelukken zeldzaam zijn, elk incident zwaar moet wegen. “Het is niet dat vrouwen en minderheden inherent niet in staat zijn om vliegtuigen te besturen,” schrijft hij. “Maar druk om quota te halen leidt er in de praktijk te vaak toe dat normen worden verlaagd.”

Kritiek op blijvend DEI-beleid
Volgens Huff heeft president Donald Trump vroeg in zijn presidentschap de FAA en het ministerie van Transport opgedragen om diversiteits-, gelijkheids- en inclusieprogramma’s te beëindigen en terug te keren naar een strikt op verdienste gebaseerd systeem. Toch zouden luchtvaartmaatschappijen hun koers niet hebben gewijzigd.

Hij wijst daarbij op uitspraken van luchtvaartbedrijven. Zo verklaarde Delta’s Chief Legal Officer Peter Carter in januari 2025 dat het bedrijf “standvastig” blijft in zijn diversiteitsbeleid en dit “cruciaal voor onze bedrijfsvoering” noemt. United Airlines hanteert volgens Huff nog steeds het doel dat vijftig procent van de afgestudeerden van de eigen opleidingsacademie vrouw of afkomstig uit minderheidsgroepen is. Southwest zegt te blijven inzetten op het “werven, aannemen en behouden van een diverse en inclusieve workforce”.

Voorbeelden uit onderzoeken
In zijn column noemt Huff meerdere ongevallen. Een daarvan is de crash van Atlas Air-vlucht 3591 in 2019. De Amerikaanse verkeersveiligheidsraad NTSB concludeerde dat de oorzaak lag bij “een onjuiste reactie van de first officer”. Over deze piloot staat in het rapport dat hij bij onverwachte situaties “extreem in paniek raakte en niet adequaat kon reageren”. Een controlepiloot omschreef zijn vliegprestaties als “een van de slechtste die hij ooit had gezien”.

Ook verwijst Huff naar een botsing boven de Potomac-rivier in 2025, waarbij 67 mensen omkwamen. Volgens hem negeerde een vrouwelijke helikopterpiloot herhaaldelijk instructies van de luchtverkeersleiding. In officiële verklaringen lag de nadruk op communicatieproblemen en de complexiteit van het luchtruim.

Huff stelt dat de overheid meer middelen heeft dan zij gebruikt. Luchtvaartmaatschappijen mogen alleen opereren met een vergunning waarin veiligheidseisen zijn vastgelegd. Die vergunning kan worden ingetrokken als het algemeen belang dat vereist. “De FAA moet vergunningen afhankelijk maken van aannamebeleid dat uitsluitend op verdienste is gebaseerd,” schrijft hij. Bedrijven die dat weigeren, zouden volgens hem via rechtszaken tot openheid worden gedwongen.

Controverse en kritiek
De uitspraken van Huff leiden tot felle reacties. Voorstanders zien zijn analyse als een waarschuwing tegen politisering van veiligheid. Tegenstanders noemen zijn conclusies eenzijdig en wijzen erop dat individuele ongelukken niet zonder meer aan diversiteitsbeleid kunnen worden gekoppeld. Ook benadrukken zij dat officiële onderzoeksrapporten vaak meerdere oorzaken aanwijzen.

Huff zelf wijst die kritiek van de hand. Hij stelt dat tekortkomingen in opleiding en selectie vaak “achter gesloten deuren” blijven en dat ongelukken soms worden toegeschreven aan technisch falen of andere factoren. “Elke officiële uitleg verdient scepsis,” schrijft hij.