Jarenlang kreeg Van Os zijn manuscripten niet gepubliceerd. Onder zijn eigen naam werd zijn werk afgewezen, maar als "Sadiqa" kreeg hij lof van grote uitgevers als Podium, Atlas Contact en Thomas Rap. Zijn verhaal werd zelfs bekroond met een literaire prijs, uitgereikt in De Balie.

“Het schrijven is zo goed, zo zuiver, je timing, je beelden, je ritme, je ziet dat je echt een groot talent hebt,” aldus een redacteur van Atlas Contact. Bij Prometheus werd opgemerkt: “Ze zou echt een roman of verhalenbundel moeten schrijven, ze is steengoed.”

Van Os schreef de roman Stad van duizend verzen en werkte drie jaar met Thomas Rap aan de uitgave. Alles leek rond, tot hij zichzelf bekendmaakte. De uitgever reageerde eerst begripvol. Toch werd het boek uiteindelijk afgewezen. De reden: Van Os zou het vertrouwen hebben geschaad door zich voor te doen als iemand anders.

De uitgever verklaarde achteraf: “De auteur heeft zich al die tijd voorgedaan als een jonge Marokkaanse vrouw in een beklemmende thuissituatie. Dit soort gedrag past niet bij wie we zijn.”

Van Os stelt dat hij met zijn actie wilde laten zien hoezeer identiteit momenteel meetelt in de literaire wereld. Volgens hem worden boeken vaker beoordeeld op de achtergrond van de auteur dan op de inhoud. Hij benadrukt dat pseudoniemen in de literatuur vaker voorkomen.

"‘Allochtonen zijn helemaal in’, hoorde ik ook hier op een uitgeversborrel. ‘Exootjes’ werden ze genoemd: ‘Heb jij nog exootjes in de aanbieding, Henk?’ Ik verzin het niet. Zou het echt zo plat zijn?" schrijft Van Os bij FT.