Op 8 maart 2021, rond vier uur ’s middags, jogt Carolien door de Marterstraat. Plots voelt ze een harde klap in haar rug. “Alsof een zware voetbal op me werd gegooid,” zegt ze later in de rechtszaal. Ze draait zich om. Een man kijkt haar aan en rent weg. Ze weet meteen: dit is fout.

Wat ze op dat moment nog niet weet: de steekwond zit vlak bij haar maag, nier, alvleesklier en een grote slagader. Carolien begint te bloeden en sleept zich richting de Boschdijk, in de hoop daar hulp te vinden.

Al snel schieten omstanders haar te hulp, vertelt ze bij De Stentor. Maar wat niemand op dat moment weet: de dader, Shire A. uit Somalië, staat aan de overkant van de straat toe te kijken. Later zal Carolien hem in de rechtszaal aankijken en zeggen: “Ik ben verbolgen dat je na het steken bent teruggekomen om mij te zien creperen.”

Geen spijt, geen uitleg
Het is niet de eerste keer dat Shire A. toeslaat. In januari 2021 stak hij al een andere vrouw in het gezicht. Ook dat slachtoffer raakte zwaar gewond.

Tijdens de rechtszaak toont A. geen berouw. Hij zegt dat hij niks verkeerd heeft gedaan en weigert mee te werken aan onderzoek in het Pieter Baan Centrum, meldt De Stentor. Zijn motief blijft onduidelijk. Toch acht de rechter hem schuldig. In hoger beroep krijgt hij twaalf jaar cel. De rechtbank benadrukt: Carolien heeft het alleen overleefd dankzij de snelle hulp van omstanders.

Contact blijft belangrijk
Na de aanslag zoeken Carolien en haar redders elkaar weer op. Ze lunchen samen, praten over die dag, en over het belang van nazorg - niet alleen voor slachtoffers, maar ook voor omstanders. “Ik wist niet dat het me zó zou aangrijpen,” zegt één van hen bij De Stentor, die zich na het incident aanmeldde voor slachtofferhulp.

Laven volgt een reanimatiecursus, meldt de krant. Carolien bezoekt het Recovery College in Eindhoven, waar ze steun vindt. Voor de ingang legt ze een stoeptegel met een lieveheersbeestje - symbool tegen zinloos geweld.