Het gaat niet om een tijdelijke piek in de instroom maar om een uitvoeringssysteem dat al jaren onder druk staat. Beslistermijnen worden structureel overtreden en duren tot wel 18 maanden. En dat als een keten van opvang, beoordeling en terugkeer begon, is in de praktijk een systeem van vertraging en capaciteit geworden. Waar nieuw beleid zich opstapelt, stapelen ook de dossiers steeds hoger. Zo hoog dat met invoering van het migratiepact van juni de mensen die al 18 maanden wachten weer achteraan kunnen sluiten in de besluitvorming. Met dit migratiepact ontstaat dan ook geen oplossing, maar een opstapeling van druk op dezelfde drukpunten. In dat licht werd de term ‘asielcrisis’ niet alleen beschrijvend gebruikt, maar ook als juridisch en politiek vertrekpunt.