Van Meijeren zegt dat hij de commissie is ingegaan met één doel: waarheidsvinding. “De reden voor mij om toe te treden tot de enquêtecommissie was om diepgravend onderzoek te doen naar het coronabeleid… en de verantwoordelijken daarvoor kritisch te ondervragen,” vertelt hij in een videoboodschap op X.

Maar juist dat bleek onmogelijk, zegt hij. Als Kamerlid kreeg hij geen toegang tot de meer dan drie miljoen documenten die de commissie had gevorderd. Ook mocht hij zelf geen vragen opstellen of hoofdrolspelers in de coronacrisis ondervragen.

“In de praktijk betekent dit voor mij als Kamerlid dat ik geen zicht heb op de informatie waar de onderzoeksnotities en de vragenlijsten van de staf op gebaseerd zijn. Dat ik niet de ruimte heb om de kritische vragen te stellen die ik belangrijk vind.”

Vanmiddag heb ik een moeilijk maar onvermijdelijk besluit moeten nemen: ik trek mij per direct terug uit de parlementaire enquêtecommissie corona.

In deze video leg ik uit waarom.#FVD pic.twitter.com/6nvFAtpEEj

— Gideon van Meijeren (@GideonvMeijeren) May 27, 2025

'Slechts een richtinggevende rol'
De enquêtecommissie corona onderzoekt onder meer het Nederlandse coronabeleid, de rol van politici, de inzet van vaccins, en de gevolgen voor de samenleving. De commissie is het zwaarste controlerende middel dat de Tweede Kamer kent. Het vertrek van een Kamerlid uit zo’n commissie is zeldzaam – en onderstreept de politieke spanningen rondom het coronadossier.

Volgens Van Meijeren heeft de commissie bewust gekozen voor een werkwijze waarin Kamerleden op afstand worden gezet. De staf bepaalt wie wat vraagt, en wie überhaupt aan het woord komt.

Hij vroeg om slechts tien personen te mogen verhoren, waaronder Mark Rutte, Hugo de Jonge, Ferd Grapperhaus, Jaap van Dissel, Marion Koopmans, Ernst Kuipers, Erik Akerboom en Pieter-Jaap Aalbersberg. Elk van hen wilde hij een half uur tot een uur onder ede bevragen. “Dat zou nog geen tien uur vragen op een totaal van honderden uren aan verhoren,” zegt hij. Toch werd dit verzoek afgewezen. 

Hoogoplopende discussie, geen beweging
Van Meijeren kaartte de kwestie aan bij commissievoorzitter Daan de Kort (VVD). Die gaf aan achter de bestaande werkwijze te staan, maar moedigde hem aan om het onderwerp in de commissievergadering te bespreken. “Ik heb me welwillend opgesteld en ik was niet veel eisend,” zegt Van Meijeren.

Tijdens de vergadering liep de discussie hoog op. Van Meijeren probeerde zijn collega’s alsnog te overtuigen, maar zonder resultaat. “De voorzitter stelde voor om het gesprek op een later moment voort te zetten, maar aanpassing van de werkwijze werd nadrukkelijk uitgesloten. Met andere woorden, men wilde het gesprek wel rekken, maar het besluit stond al vast.” 

“Een decorstuk in politiek theater”
Voor Van Meijeren was daarmee de grens bereikt. “Als zelfs de leden van een enquêtecommissie geen toegang krijgen tot de meest cruciale informatie en niet de ruimte krijgen om de verantwoordelijken kritisch te bevragen, dan is geen sprake van waarheidsvinding. Integendeel, dan is sprake van sturing, controle en manipulatie.”

Hij noemt het proces een doofpot en zegt dat hij niet langer wil meewerken aan wat hij ziet als schijnvertoning: “Als ik me zou laten misbruiken als een decorstuk in een politiek theater als dit, dan zou ik mezelf volstrekt ongeloofwaardig maken.”

Forum voor Democratie schaart zich volledig achter zijn besluit. De partij noemt waarheidsvinding “het hoogste goed” en stelt dat als die binnen de commissie niet mogelijk is, zij daarbuiten zal doorgaan.

Volgens voorzitter De Kort steekt de vork anders in de steel. "Het verhaal van Van Meijeren klopt niet. Leden van de commissie hebben wel degelijk toegang tot alle informatie", reageert hij telefonisch tegenover Elsevier. De VVD'er stelt dat ook Forum heeft ingestemd met de huidige werkwijze, weliswaar onder vorig commissielid Van Houwelingen. "Maar we hadden vanmiddag een vergadering waarin Van Meijeren op allerlei afspraken wilde terugkomen. Ja, zo werkt het niet."