Rapport Remkes
Volgens stikstofbemiddelaar Johan Remkes is het van belang dat de zogeheten 'piekbelasters' snel worden aangepakt. Concreet betekent dit dat 500 tot 600 grote veehouderijen nabij Natura2000-gebieden binnen een jaar stoppen.

Remkes is van mening dat zowel boeren als plattelandsbewoners tekort zijn gedaan door het kabinet, toch moet datzelfde kabinet op korte termijn kordaat ingrijpen om Nederland uit de stikstofcrisis te loodsen.

Om op korte termijn al resultaat te boeken moeten 500 tot 600 boerenbedrijven die veel uitstoten zo worden uitgekocht, het liefst binnen een jaar tijd. "Doordat werkende maatregelen zo lang vooruitgeschoven zijn, zijn er geen goede routes meer over", aldus Remkes tijdens de persconferentie.

Om dit te bewerkstelligen moet het kabinet wel een ruimhartige opkoopregeling starten. Dat meer dan 500 bedrijven op korte termijn moeten worden uitgekocht, is noodzakelijk omdat belangrijke stikstofmaatregelen te lang vooruit zijn geschoven, stelt Remkes.

De stikstofbemiddelaar benadrukt dat het in eerste instantie niet om gedwongen uitkoop gaat, maar op uitkoop op basis van vrijwilligheid. Dit is volgens Remkes ook belangrijk om duidelijk te communiceren omdat het snijden in de boerensector een pijnlijk iets blijft.

"Ik snap alle emotie die daarbij komt kijken. Het gaat over boerenbedrijven die soms generaties lang in een familie zijn. Daar moet je eerlijk in zijn, daar gaat het wel over."
Daarnaast komt Remkes ook met de nodige kritiek op het kabinet. Zo hekelt hij het gebrek aan duidelijke communicatie en spreekt hij over een 'zwalkend beleid'.

"Mijn verwachting is dat het kabinet dit rapport niet met blijdschap zal ontvangen. Ik ben kritisch op het gevoerde beleid. Ik vind dat aan een groot aantal wensen van de sector tegemoet moet worden gekomen."

Reactie Omtzigt
In een blog schrijft Omtzigt het volgende over het rapport:
'Het is goed dat de heer Remkes inziet dat er een groeiende kloof is tussen stad en platteland. Veel inwoners buiten de Randstad, onder wie boeren, voelen zich door Den Haag niet gehoord en niet begrepen. De erkenning van deze kloof en van de noodzaak om hier als kabinet aandacht aan te besteden is een eerste stap in de goede richting. Daarnaast is het ook goed dat de heer Remkes ook de problemen aan de grens erkent. Dat was tot nu toe een blinde vlek bij het kabinet.'

'Er zijn echter verschillende punten in het rapport van de heer Remkes die mij opvallen. Allereerst spreekt de heer Remkes over het uitkopen van 500-600 piekbelasters. Het uitkopen van deze piekbelasters kan volgens de heer Remkes op verschillende manieren met als laatste optie het gebruik van gedwongen uitkoop.
Naast het feit dat er volgens het PBL nauwelijks tot geen ervaring is met gedwongen uitkoop (en dit vaak leidt tot jarenlange, juridische procedures), is er geen gedwongen uitkoopregeling mogelijk onder de Stikstofwet. En staan op dit moment doelen voor 2035 in de wet en niet voor 2030. Dit plan van gedwongen uitkoop lijkt daarmee onuitvoerbaar.'

Daarnaast is Omtzigt erg tevreden over het feit dat Remkes, in tegenstelling tot andere partijen, niet met oogkleppen op naar het probleem kijkt.

'Tenslotte ben ik blij te horen dat ook de heer Remkes natuur breder ziet dan alleen stikstof. Een ecologische autoriteit waar ook agrariërs zitting in nemen zou zowel stikstof als andere drukfactoren mee moeten nemen in het natuurbeleid. De vraag blijft wel op welke manier deze autoriteit de staat van natuurgebieden gaat beoordelen en op basis van welke factoren zij afwegingen gaat maken. Ik ben voorstander van een ecologische autoriteit die breder kijkt dan alleen stikstof, maar het hangt er dan wel van af hoe deze autoriteit gaat functioneren: de onafhankelijk en het wetenschappelijke karakter moeten goed geborgd zijn. De ecologisch autoriteit kan namelijk door verschillende partijen belobbyd worden of onder druk gezet worden om een bepaald oordeel te geven over natuur, waar dan veel van afhangt.'